Category: Columns


Let’s talk about mental health in the African Diaspora

Whitney Marcial1 comment

Forgive me for I have lived my life outside of the publics eye, and it was wonderfull. I normaly live my ife on social media and for the past six months I decided to take a step back for multiple reasons. But this essay is not going to be about my personal life; I want to talk about mental health in the black community. Not that other groups of races don’t deal with mental health issues, it’s more that I grew up in the West while being raised by an African mother with a completly different culture compared to my Dutch stepfather. He is still the only father figure I have ever known in my life and I love him very deeply. My mother also raised me with so much love and care but at the same time she was dealing with her culture shock, post traumatic stress syndrom because of the war in Angola on her own. Despite that I also love her very deeply and this essay is not to discourage them or condemn them in any way possible. With that being said lets talk about mental health in the African Diaspora.

Most of my peers grew up in the western part of Rotterdam. A predominantly poor neighborhood filled with young (single) parents who fled their country and where mostly from African descent. We  flocked together like birds and whenever one single mother was in need the other home or household would support them. Most family’s where torn apart and scattered across the globe. Your neighbors become your family and the only way to survive is by joining the collective. Being in a safe country but still having to deal with trauma from the past and a completely new culture can have its toll on the individual and most kids needed to find emotional solace someplace else.

I used to read a lot of books and the fantasy world I created made it easier for me to deal with the hars reality of living in a poor neighborhoud. I used to find needles in the park where we played as kids, the prostitutes and junkies where a comming sight walking to school and most of us did find it normal. But what happens when you grow up and every single day whenever you open your eyes the first thought that comes to mind is ‘how am I going to survive today?’. You can take the child out of the war filled country but how do you take the war out of the child?

We all grew up knowing a junkie, a prostitute, an inmate, someone who got stuck in a psychosis and so on. We all got tainted by our inverement in a way eventhough we love our friends, family, classmates and the life we grew up in. Whenever my stepdad entered our lives and my baby sister was born I saw a completly different side of the west. One day sippin cocktails poolside (I kid you not) and the next I was playing with refugees in a refugee center. Now that I’m nearing my thirties I am so gratefull to have seen diffrent worls growing up. It enriched me in an magnificent way and at the same time it does feel liek an entrapment. I want to be seen as a normal Dutch kid but I have seen to mutch to be ‘normal’.

The first time I had an anxiety attack I thought I was over reacting. I pushed everyone that loved me away and started praying because ‘only the devil could hurt me’ right? I think it is that type of mentality that does more harm than good in the African diaspora. Yes I also grew up in the catholic church and whenever I was going through grief, depression or anxiety it was always the devils fault. Now at twenty seven years old I can actually see why a lot of my peers or suffering in silence. And this needs to end now. Here are the three main reasons why a lot of us get stuck and what to do about it.

  1. Time’s Up so SPEAK UP

    We are thought early on to NOT AIR OUR DIRTY LAUNDRY
    You are going thorugh hell and open up to a family member. The next day you get a (mental/physical) beating because you told someone. Eventhough you’re not a child anymore, this believe is so engrained in our culture that it is hard for us to open up to anyone. What you could do is find a professional therapist where you can talk to. Someone who doesn’t know you or your family and could give semi obejctive advise. Try to find someone who understand different cultures or is from a different culture than the western one. Someone who can relate to the cultural differences instead of projecting the Western culture onto your childhood or traumatic experiences. Besides finding a professional find one or two close friends where you can open up to completly. Someone who will listen too you without judgement. We are lucky if we have one person we can call a friend. And for those who find it hard to be vulnerable (or not) write everything down on a daily basis. Try to find some time every single day and write all your thought and feelings down and remember; do NOT censor yourself.

  2. Move your body (just like Black Panter)

    Yes for everyone who saw Black Panter and is out of touch with their African heritage..movement is where we come from. We used to dance every single day, man and women. Why? Because it is the only way to deal with your emotions. In the west we are thought to rationalize everything and a lot of things are head based. But once you move your body, guess what? Your troubles will fade away and you will be present in your body. So whatever works for you, put on some music and dance like there is no tomorrow, whatever you do for the next three to six minutes, don’t stop moving. Shake, twerk, roll, pop and lock or moonwalk your way out of your head into your body. Try it for thirty days, I guarantee you you will not regret this.

  3. Stop the victim mentality – We are ALL BIAS

    Yes we had it rough but guess what, talking and or complaining about it won’t change a thing. It will only justify why you are being or feeling stuck/depressed/sad/victimized. So take back your power, you are not a victim. Yes they used to ridicule you, burn you, murder, rape or violate you, but guess what; the oppressor never worked alone and the real betrayal was done by our own people. Yes your ancestors where bought and sold or trated for mirrors and guns, but guess what white people are NOT your enemy. It is the colonial mentality, the so called souvenir that is still enslaving us to date. We are all biased and it is time to do the work and learn about our own subconscious bias that is still keeping us apart from each other. So love yourself. Take back your power. You are not a victim. Look for your own faults and blind spots; educate yourself. Bring out the best in you and thrive my brothers and sisters. The time is now. And yes time’s up; we can’t repeat our history. Stop abusing any substance t numb your discomfort. Listen to it

I want to end this essay with a lot of love. Trust your intuition, love the culture you where born in and the one you stem from. If you didn’t like the movie Black Panter of Get Out that’s fine but know one thing. Our story’s are being told by our perspective and if you find yourself in an environment where you constantly have to explain/defend yourself or where you don’t feel comfortable for whatever reason; MOVE you are not a tree. Remember that our ancestors would have loved to live today. So please heal for your children’s children and for our mothers mother, our parents parents are watching from afar and they are so proud… if you only knew. I love you, I honor you, I AM ANOTHER YOU.

Was this essay helpful in any way? Please like, share and leave a comment. let’s spread the message. Mind you, English is not my first language but it’s about the message right? Don’t shoot the messenger. Follow me on Instagram (@marcialsart) and let’s get the discussion poppin!

by Whitney Marcial

continue reading

ArtLife: How to get started as an online creative

Whitney Marcial

It is hard out there for a pimp. And I’m not going to lie; I hate the word ‘blogger’ it feels like its an acronym for someone who has somethign to hide. And maby it’s true, maby bloggers do have something to hide. For example the fact that they sometimes are promoting brands that they don’t even like. But I’m not going to spill the tea from the get go.

1 – Join an offline community

Back in 2008 I joined an organization that was aiming to target young girls from minority groups. We used to make video’s every single Saturday, write the idea’s ourselves and then go shoot. It made it possible for us to understand the business behind selling a story. I used to do summer school in the summertime and got the chance to really get to craft my work as an interviewer, host, editor and camerawoman. I started when I was 15 and I probably attended four or five of these offline community’s that are soly based on inspiring, educating and empowering young creatives. Even if you don’t live in the big city try and find a way to get good at your skill. We all need 100.000 hours before we master a skill and can call ourselves a professional. I am a professional at what I do because I put in the hours. I’m not into name dropping but the people I’ve met are priceless, I’ve been building my network from fifteen years on up.

2- The power of social media

We live in a time where Kim K became a multi-millionaire by the power of social media. Trust me when I say that she would not have been as wealthy if it wasn’t for social media. Why? Because Social Media cuts out the middle man.  There is no journalist, paparazzi or other money hungry company that you need in order for you to talk to your focusgroup. Make sure that when u started a Twitter, Facebook, Instagram, Tumblr, WordPress, Printerest and/or Blogger account, you understand the language of the platform. For example, the way you communicate on Twitter is different than Facebook or Instagram. S0 one post with the same message sometimes needs to be re-written in order to appeal to the language and focus group of the social media platform. Cross-medial is also very important. So after you post your product or article online, now you need to make sure that you will generate traffic towards your content. Back in 2o12 Nulverbaal booked a lot of revenue in the area of Rotterdam? Two things helped; one is using hashtags and posting crossmedial en the second most important part is also the last tip of the day…

3 – Content is Key

Honesty can be one of your biggest powers while being an online creative. In a time where reality tv is everywhere, people are craving real authentic content. I do believe that this is why YouTube is so booming right now; there is a lot of honest life reports or product reviews on there. Whatever your skill is from drawing, graphic designing to modelling or photography. Whatever it is; make sure you give people an inside in your real life. Be honest about the behind the scenes, the public loves that because they can identify themselves with it. Identification is very important in this process so think before you work on your content and keep in mind that ones your core-values are set, it will be ease to build from there.

continue reading

When your babysister turns 18

Whitney Marcial

Hands down the best things in life come in three’s. We grew up in the same home and had an creative household. Every single week I listened how my sister was playing the piano, the way she moves when she dances, talks or walks. I saw her grow into this amazing young woman. Both of them. I love you and I will always cherish our love for the arts, being of service to others and can’t wait to make more memory’s with this holy trinity.

continue reading

Spiritual 101: Self Love

Whitney Marcial

Spring is here and 2017 has been so good to me. Every single morning I would wake up with a smile on my face; not because all my problems have sup sided, but because I have loved myself enough to have attracted the right people and environments around me. I have come to realize that the past year has been a huge purge. Every little thing that wasn’t in alignment with the highest good was released from my reality. As within so without. Instead of me trying to fit into the norm, I had to take a risk and let go of everything that no longer served me.

Spiritual awakening & Infinite Waters

What happens was actually something that I could never anticipate. I met some new souls but the majority of the purge I was actually getting to know the old group of people I’ve known my entire life; family, friends and more family. Not a lot of people but enough to make sure that you know that you’re loved, always and forever, despite the crazy things your mind tricks you into believing.
The age of aquarius is actually the information age. A lot of experts on this topic speak of a new dawn where the world as we know it will never be the same again. Can you imagine life on earth without dense and hard emotions? On one side we have capitalism, inequality, politics, climbing the career ladder etc. On the other side we have large groups of people trying to find the meaning of life; beyond the materialistic things. Groups of people who are looking for and creating a completly different way of living. If you want to know more about this go watch some video’s produced by Ralp Smart, one of the biggest front leaders of this revolutionary age; Infinite Waters.

Tony Robbins and the fertilizer

Every single day we wake up and go through life trying to be our best selves. At least, the ones that are into personal development do aim for that. The beautiful part about this process is that it will show you what is coming to the surface. For example, you’re walking down the street and all of a sudden there is this girl, she stops you and compliments you on your look or hair. Every single vessel in your body now is experiencing all types of emotions, mainly positive right? At least, only if you have had positive associations stored in your brain and (subconscious) body. So depending on your database at that particular moment someone compliments you, you will know if you’r releasing rainbows or lava. Many events may trigger you into feeling the worst emotions you will ever experience (lava) making room for other emotions/ thoughts to arise. This is not a bad thing at all. Every single emotion will make sure you get to know yourself a bit more. And just like Tony Robbins says; the shit from your pest is the fertilizer of your future; good and bad.

Letting go of judgement

This is a metaphor of course, and to go along with that, what I love most about this reference is that both are phenomena from nature. Lava may erupt from the deep earth but it will always leave the land fertile. Rainbows may appear when the rain is comming down, beautiful sight and as natural as lava. Sometimes we humans may prefer one over the other. In reality, I’ve come to see that self love is accepting what is, who you are, in this moment in time. It may change every single day, and that’s okay. I am accepting and lovingly taking life as is. Allowing each step of the way to guide me and others into the right direction.

The age of Aquarius

Losing friends, being wrong, living in fear, these emotional thoughts will subside. Letting go of judgement is the hardest thing you might have to try in months, maby years, just to give yourself the chance to actually love yourself. Love yourself enough to walk away from everything that no longer serve you; this is step one when it comes to spiritual awakening in the age of Aquarius. What are the changes that you can start making in your life? By becoming still, meditation is a proven practice that helps you develop inner clarity. As within so without. Be honest with yourself and start asking questions. Every single moment in time you have the choice to decide where you want to go. How you want to view the events in your life. Being surrounded by the right people is a natural process, it will happen once you start being more loving towards oneself.

continue reading
ColumnsInspiratieKorte verhalen

Hoe Steve Pavlina mij inspireert; Kracht, Liefde & Waarheid

Whitney Marcial

Ik was ervan overtuigd dat ik heel lang niets zou ervaren op het gebied van romantische liefde. Ergens was de gedachte erin geslopen dat ik het niet waard was, echt lief te hebben, en geliefd te worden. Weken, maanden en dagen van eenzaamheid maakte plaats voor verdieping in relatie tot mijn vrienden, familieleden en collega’s. Ik durfde mezelf open te stellen en de verkrampte gevoelens en gedachten rondom ‘alleen zijn’ werden steeds minder. Gelukkig maar want mijn eigen gezelschap begon ik eindelijk te waarderen.

Periodes van nare gedachten werden opgevolgd door heftige emoties. Ik leefde op angst en stress, zo in een ‘vreemde stad’ waar je om de haverklap eraan herinnert wordt dat je anders bent, denkt en kijk. Andersdenkenden vind je gelukkig overal.  Beginnende bij het boek van Steve Pavlina; mijn grote held op het gebied van self-development. De titel zegt eigenlijk alles

“Self development for Smart People” gaat over de drie grote thema’s in je leven waaruit alles voortkomt: Liefde, Waarheid en Kracht.

  1. Kracht

Ik begon halverwege de herfst aan dit boek en leerde voor het eerst de waarde van het woord nee kennen. Waar ik voorheen voor een internetbedrijf schreef was ik voor mijn gevoel gedegradeerd naar een functie bij de klantenservice van een groot internetbedrijf. Ik kwam echter in een warm bad terecht van vrouwen van middelbare leeftijd die met zoveel kracht in het leven stonden. Stuk voor stuk hadden we een heftig jaar achter de rug. De training bij dit bedrijf bracht zoveel rust met zich mee. Ik zag de gezichten, naarmate de tijd vorderde, ontspannen een heerlijk gevoel. Waar ik voorheen met een hyperventilerend ventje op een klein kantoor zat opgesloten. Letterlijk in mijn nek hijgend, zwaar gefocussed op de cijfers en absoluut niet op de ‘persoonlijke groei’ en   ‘talentontwikkeling’ waar hij me mee naar binnen had geloodst. Ik leerde de rauwe kant van het zakendoen kennen en kreeg het beste compliment ooit ‘jij schrijft voor jezelf meisje, en daar heb ik niets aan’. Schrijven doe ik al sinds mijn achtste levensjaar en ik heb dit inderdaad nooit voor een ander gedaan. Zelfs nu jij dit hier leest kan ik je één ding garanderen, zonder of, zonder het publiek, zou ik nog steeds schrijven, tot de dood ons scheidt.

2. Waarheid
Vorig jaar zomer ben ik eindelijk naar de Kamer van Koophandel gestapt. Mijn eerste klus in het Tropenmuseum als spreker voelde ontzettend goed. Waar ik in 2014 de show van Quintis Ristie produceerde voor OPEN Rotterdam, en menig mens dacht dat ik ‘het gemaakt had’, zat ik nu, twee jaar later, eindelijk weer op m’n plek. Praten over cultuurverschillen, Geert Hofstede, polariserend Nederland, de zwarte vrouw en stereotyperingen; niet alleen gaat mijn afstudeeronderzoek hierover, ik merk ook dat veel mensen geïnteresseerd zijn in verschillende invalshoeken. Want als samenleving staan we samen sterk; verankerd in de waarheid.
Ik moest eerlijk zijn, echt eerlijk zijn. Als gevolg hiervan beëindigde ik samen met mijn ex de relatie. Vervolgens verhuisde ik naar een kleine kamer. Ik verloor de baan waar ik super ongelukkig mee was en behaalde m’n allerlaatste tentamen, wat weer betekende dat ik mocht beginnen met afstuderen. Eerlijk keek ik naar mijn verslavingen van eten tot andere middelen die mij in een staart van permanente verdoving brachten. En de vraag of ik gelukkig was en wat ik kon doen om daar dichterbij te komen kwam telkens weer terug. Financieel was mijn boekhouding een zootje. Wel had ik eindelijk de fotografie en freelance opdrachten waar ik waarlijk energie van kreeg. Toch bleek ik iets te missen en dat was de capaciteit om eerlijk naar mijn leven te kijken en de nodige veranderingen door te voeren om een stuk dichterbij mijn gevoel te komen. De waarheid is dat ik een stuk spiritueler leef dan ik ooit voor heb durven uitkomen. Ik laat me leiden door mijn intuïtie, mediteer, doe aan yoga en weet heel goed wat iemands ware intenties zijn zonder dat ze hun mond hebben open gedaan. In de toekomst hier meer over, mocht je vragen hebben of geïnteresseerd zijn in een Personal Reading/ Healing mail dan naar, nu terug naar de waarheid. Mijn waarheid hoeft absoluut niet overeen te komen met de jouwe, ik hoop van niet zelfs, verschil mag er zijn, verscheidenheid (diversiteit) is alleen maar mooi als het ook daadwerkelijk benut wordt. Mijn waarheid en Mijn geluk zit ‘m niet in status, macht en uiterlijke schoonheid, althans niet meer. Mijn waarheid zit ‘m in de verbinding, de eerlijkheid en integriteit hoe ik mijn minuten, uren, dagen, weken, maanden en uiteindelijk jaren vormgeef. Ik begon de kleine dingen aan te passen in mijn leven, die uiteindelijk heel groot blijken te zijn. Van voeding, tot waar je werkt en hoeveel plezier je haalt uit je dagelijkse werkzaamheden, dit zijn allemaal factoren die je leven echt vormgeven. Een voorbeeld, het ZZP’er bestaan komt met veel vrijheden en tevens plichten. Waar ik me voorheen blindstaarde op het ‘eigen baas’ zijn aspect haal ik nu ontzettend veel voldoening uit het barista-bestaan, het coachen van mensen en gecoached worden. Waar ik me voorheen liet leiden door hoe het eruit zien, mijn leven, richt ik me nu volledig op hoe het voelt.

3. Liefde
Save the best for last zeggen ze weleens; en het is heel cliché maar waar! Na het heftige jaar 2016 waarin ik veel ben verloren van mensen tot bezittingen en patronen heb ik het eerste kwartaal van 2017 als een ware verademing ervaren. De enige reden waarom de liefde geen kans maakte is omdat ik me vasthield aan angst. Hele reële angst volgens mijn gedachten maar volgens mijn lichaam niet zo relevant. De eerste keer dat ik hem in de ogen keek maakte mijn hart geen sprongetje, integendeel zelfs het leek eerder of mijn hart zich eindelijk ontspande. Ik omhelsde hem en drukte de zijkant van mijn lichaam tegen hem aan. Bijna ontwijkend maar toch heel dichtbij. Nerveus begon ik spontaan af te wassen, de dingen die ik doe als ik me ongemakkelijk voel zijn op z’n zachts gezegd merkwaardig.
Het beste gevoel in de wereld is van iemand houden en dat de liefde wordt beantwoord. Echt beantwoord. De onvoorwaardelijkheid en de mate van liefhebben, dat kan je niet afdwingen of forceren, dat overkomt je, met name wanneer je niet op zoek bent. Ik heb me nog nooit zo ontzettend geliefd gevoeld door een partner; wij zijn een eenheid en ik ben dankbaar dat ik dit mag ervaren. Na stukgelopen relaties, pogingen tot vlindergedrag en nog meer van dit soort persoonlijke reisjes, heb ik nu een ziel ontmoet waar ik niets anders dan mezelf mee kan zijn. We hebben nu al ontzettend veel fijne momenten.

Steve Pavlina heeft ontzettend veel rust in mijn leven gebracht door alles waar ik in geloofde en op vertrouwde opnieuw vorm te geven. Hier een link naar zijn boek, ik gun het jou net zo erg als mezelf om te groeien en verandering te omarmen, hoe ongemakkelijk je je er ook bij voelt.

Ik spreek je snel weer…



continue reading

twenty six.

Whitney Marcial

As a kid I was convinced that I was going to be an actress, director and famous writer by the time I’d turn twenty four. I grew up in an area where the sky was the limit, an endless flow of financial abundance, fame, fortune and the indoctrination that with hard work and determination you could be and do whatever you wanted. The American Dream. By the time the twin towers hit I was ten years old. A few years later, when I graduated from high school the financial crash turned out to be the end of my debt-free life. I never considered myself a pessimist until I looked at the facts. In order for me to be and do what I thought I wanted when I was a kid equaled me being someone I was not.

By the time I hit almost hit my twenty four-year-old-mark and I turned out to be working at a very promising job as a radio producer it dawned on me. Was this really what I wanted? Yes I love to tell story’s, interview people, take their picture and document their lives. But do I really want to sacrifice my freedom in order for me to ‘make it’?
Whatever I thought I needed in order for me to be happy, to be validated, was actually making me very sad. It’s true what they say, that it’s lonely on top. My life was heading in a direction that was not nurturing my inner desires. Even though I was growing as a human being I felt a lack of spiritual maturity. It is when I moved to another city, away from my loved ones that I actually found out what really made me get excited to jump out of bed in the morning. It’s a life filled with a lot of yoga, coffee, friends that became sisters, food, good conversations and the ability to co-create and experience life as a unique soul in this infinite source of love. I am no better than my fellow earthlings. Everyday I make the effort to see behind my own illusions, inner-dialogue and patterns that stem from them.

I feel like we are living in a very interesting time, right now on the planet. Turning twenty six thought me a very valuable lesson. Say how you feel, not what you think. Feelings matter. The abundance I experience now resemblance the nineties, my childhood in a way. Less materialistic this time around and a lot more focus on transparency, truth and the highest law of them all; love.


continue reading

Mijn drie wijze mannen van de 20e eeuw (voor nu)

Whitney Marcial

Tot voor kort nam ik de eerste van het jaar enorm serieus. De datum waarin alles anders zou worden, intern en ik op magishe wijze anders zou lopen, praten en zelfs beslissingen eerst goed overdenken voordat ik de metaforische knoop doorhak. Die tijden zijn voorbij, mede door Bruce Lee, Carl Jung en Alan Watts. Mijn drie wijzen.

3. Carl Jung


Ik ben ontzettend lang bang geweest in het donker, als kind als tiener en misschien zelfs nog steeds als adolescent. De angst voor het donker werd minder toen ik doorhad hoe de omgeving eruitziet bij daglicht. Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat ik jaren van mijn leven bezig ben geweest met wegrennen voor het donker, leterlijk, niet mijn ogen opnenen, hoofd onder de dekens of een zaklamp erbij. Wanneer de keuze voor je gemaakt wordt en de stroom metaforisch gezien niet meer werkt, je met kaarsen enoverweg moet en vertrouwen op je ogen, al je zintuigen. Tijdens het overgaan van mijn relatie, het verhuizen naar een andere stad weg van bekenden, familie en vrienden, leerde ik mijn onderbewustzijn pas kennen. Angsten, gedachten en alles wat niet reel is maar wel de boventoon voert in je leven.
– Carl Jung werd eind 19e eeuw geboren in Zwitserland en wordt gezien als de gronlegger van de analytische psychologie.


2. Bruce Lee


Consistent zijn, dat is mijn grote thema van 2016 geweest. Wat je ook doet, echt, wat het ook is, zorg ervoor dat je aanwezig bent en dat je elke dag een beetje doet. Voorheen jaste ik altijd al mijn huiswerk, sportroutine of andere bezigheden er in een keer doorheen. Als ik weer eens een fotoshoot voor gepland had dan zorgte ik er direct voor dat ik een stuk of vijf mensen per maand kon spreken. Waarom haastig doen waar je zoveel plezier uit haalt? Tuurlijk is het ingebakken in de Westerse cultuur maar er is zoveel meer dan volgens de klok leven. Lange termijndoelstellingen dat heeft elk mens nodig. Dan bedoel ik niet een termijn van twee jaar of korter maar eerder twintig jaar of langer. Wederom een fenomeen wat je in Westerse landen minder vaak ziet gebeuren; maar absoluut niet onmogelijk is. Wat ik van Bruce Lee heb geleerd is dat het leven nu hier is. Een vriendin kwam laatst met een mooie opmerking; hel is jezelf tegengekomen gerealisserd tot het volledige potentieel vlak voordat je sterft. Wie ben je zonder het luisteren naar dat angstvallige stemmetje wat beweert dat je niet goed genoeg bent? Wie ben je als je ‘s ochtends toch een half uur opstaat en je gezond ontbijt, gaat sporten of een moment voor jezelf neemt voordat het hamsterwiel weer gaat draaien?
– Bruce Lee is een Amerikaanse acteur, Martial Artist, vader, echtgenoot en vooral iemand die meer energie in zijn passie stopte dan in zijn angsten.

1.Alan Watts
Dualiteit is een apart fenomeen. Wat betekend het eigenlijk? En wat zijn we zonder dualiteit. Als ik over mezelf praat sluit ik me dan af voor al het leed in de wereld, en hoe narcistsich is onze generatie waarin het individualisme overduidelijk de boventoon voert. In een samenleving waarin je persoonlijke behoeftes belangrijker zijn dan die van het collectief… Het voelt alsof de wereld in 2016 een stuk verder gepolariseerd is. Waar we in de jaren zestig en zeventig ‘ Cumbaja my lord’  rondom het kampvuur zongen en mantra’s zoals ‘We Are One’ de wereld in holpen zijn we nu bezig met slogans zoals ‘Black Lives Matther’, ‘Pray for … (fill in the blanks)’ enzovoorts. De nadruk ligt momenteel op het anders zijn, je onderscheiden van de rest, de beste zijn, de zieligste, de slimste, de mooiste. De charmes van het gebrek aan onderscheid, ten tijde van de zuilen, pre-supermartk en het enige kledingmerk wat er maar was. Ons brein is meer dan alleen ons bestuuringssysteem.
– Alan Watts is een Britse filosoof, auteur en spreker.

De tijden waar we de minste keuzes hadden leken we een stuk gelukkig te zijn. De prestatiegeneratie van Jeroen van Baar gaat hierover. In het najaar van ’16 heb ik een Zwolle een nachtcollege gevolgd in het Klooster waarin Jeroen helder uiteen zette waarom we zo geobsedeerd zijn met presteren en mede als gevolg hiervan ongelukkig zijn. Kort door de bocht gezegd; hoe minder keus, hoe gelukkiger we zijn. Filosoferen is iets wat ik al vanaf jongs af aan doe. Mijn stiefvader Frans zorgde ervoor dat ik nooit het gevoel kreeg dat het slecht was om iets in twijfel te trekken. Ik mocht mijn gedachten de vrije loop laten gaan zonder veroordelingen. Wie zijn jouw drie wijzen (man/vrouw)? Wat is jou het meeste bijgebleven uit je jeugd of van het jaar 2016?

continue reading

De Parels van het IDFA 2016

Whitney Marcial

Ik was niet in de gelegenheid om de het filmfestival te bezoeken in Amsterdam. De wondere wereld van het internet heeft het me in ieder geval wel mogelijk gemaakt om de twee parels te ontdekken. Beiden met stellen de vrouw, schoonheid en haar psyche centraal in een wereld waarin de vergankelijk van ons bestaan zo veel mogelijk verbloemd dient te worden.

  • A Family Affair
    Over een moeder, een oma, geobsedeerd door de spiegel en verliefdheid. Haar kleinzoon, Tom Fassaert vliegt naar Zuid Afrika om haar beter te leren kennen en antwoorden te vinden. De vluchtigheid waarmee ze door emoties raast is herkenbaar voor een kind van een gepassioneerde moeder. Ik zal nooit zeggen dat haar psychische staat in de buurt komt van oma Marianne. Wel verteld ze het verhaal van ouder worden in een wereld waar jong zijn anders is dan jong zijn in de vijftiger jaren. De snelheid van ons bestaan is terug te vinden online en offline kabbelt alles rustig voort. Waar je vroeger twee grote modebladen had heb je nu Instagram, Twitter en alle andere social media platformen als concurrent. Het wegkijken en het niet onder ogen willen zien van je patronen, pijntjes en trauma’s resulteert in een portret van een excentrieke vrouw.
  • A Strange Love Affair With Ego
    In deze film wordt het leven van vier vrouwen weergegeven. Een van de vrouwen is Rowan, de zus van de regisseur Ester Gould. Waar ligt de grens tussen eigenwaarde en egocentrisme of narcisme? En in hoeverre beïnvloed dit de keuzes die je maakt. De beelden slepen je mee en laten wederom een universele wereld zien waarin social media en de ‘selfienation’ een duistere wending kan nemen. Je grip op de realiteit verliezen en waangedachtes als gevolg daarvan zijn voor sommige het eindstation en geen ‘fase in hun leven’. De vraag die bij mij omhoog komt is vrij simpel; hoe vaak kijk ik weg als ik iemand zie verdrinken in z’n eigen spiegelbeeld?

Niet zo lang geleden heb ik een totaal onverwachte wending in mijn leven meegemaakt. Wanneer er een plottwist plaatsvindt en hoofdpersonen verdwijnen of weer terugkomen uit het verleden. Dat is fijn, verwarrend en in mijn geval heel erg helend. Ik heb een jaar lang in een door mannen gedomineerde wereld gewerkt en sinds een aantal weken wordt ik grotendeels omringd door vrouwen. Het voelt als een warm bad en ik kan eindelijk erkennen dat het als een verademing voelt om met zorgzame, gevoelige wezens samen te werken. Een verademing en confronterend tegelijkertijd. Ik denk dat ik me grotendeels hierdoor aangetrokken voelde tot deze twee parels van het IDFA 2016.

continue reading

When it all comes tumbling down — how to let go

Whitney Marcial

Have you ever had a moment of silence, where everything you ever believed in turned out to be you lying to yourself? Refusing to acknowledge the feeling that has been slowly but surely taken over your dominant emotional state. Okay, lets begin. After two years of trying to make a relationship work, my partner and I decided to go our own separate ways.

We met on Tinder, I know right, who knew that the free mobile dating app could ever work. Well it did and it was one of the best experiences of my life. From the moment we met we where emotionally attached to one another. You red that right. Emotionally attached like a newborn baby craves the love of her or his mother. We finally found the one thing we couldn’t find in ourselves; unconditional love. No matter how depressed we were, we tried to believe in each others process and tried to be the nurturing loving partner towards each other.

Both our careers started to blossom and we moved from a one bedroom apartment to a beautiful home with a huge garden. Everything that I ever wanted to experience when it came to life and love was happening. The only thing that missing was that good feeling that we once had right at the beginning.

So yes I have never loved a men like this before. And I will always love him for trying to make something work that was never supposed to last. Our bond was more of a best-friend vibe instead of true-passionate-lovers. I feel like we helped each other a lot, learned a lot about myself and everything I thought I wanted. By going through the contrast, by being depressed and getting out of that black hole. Be being my own savior instead of relying on him to save me. Like the princess who gets rescued by the prince on the white horse. I don’t believe in that type of programming anymore. The only thing that was clear to me is that the summer of 2016 helped me appreciate my loving friends, the sisterhood. Every single woman I interacted with in the past year helped me, maby without them even realizing it. And you know what to all the readers out there, I still believe in love, I will always believe in love. You know why? Because the love of my life turns out to be me and nobody else. I find it a lot easier to turn to family, friends, sisters for nurturing because I learned how to first nurture myself.

Out of the blue, when I was doing something I really really love to though I met someone. Someone special, someone I feel like I’ve met before. When you can connect with another human being on a spiritual, mental and heart-level you’re blessed and if it physically also turns out to be a match you are experiencing the divine sacred relationship-unions that are starting to happen even more across the globe. Something is in the air, that is one thing that’s for sure. Trying to let go of everything that’s not authentic, real or just doesn’t feel right. And every single day I realized that if something or someone isn’t adding to you life they are taking away from it. Choose wisely, who you decide to spend your time with. Your time, emotions and energy is something you can mind and take care of. Until next time, I leave you all with a lot of love, guidance, peace and balance. Whatever is coming in 2017 is going to be huge. Purge and make the most out of the last few weeks of October. Letting go of everything that is no longer serving us. Thank god of the sisterhood. Being supported by other women is the best experience of 2016. Thank you.

Illustration by: Ben Biayenda

continue reading
1 2 3 4
Page 1 of 4