Columns

#02 Haar is zeg maar ook een ding

Whitney Marcial192 views

In de jaren ‘90 was ik geobsedeerd door Destiny’s Child. De allereerste all-black-female-girlgroup die niet alleen geweldige nummers ten gehore bracht maar ook een stijl had waar je u tegen zij. Niet lang geleden stuitte ik op een podcast interview (Janet Mock red.) met Tina Knowles; moeder van de legendarische Beyoncé en tevens het creatieve esthetische brein achter Destiny’s Child. Los van de kleding was ze ook een ster in het stijlen van de haren van de band…en haar daar ben ik al sinds jongs af aan door geobsedeerd. Tina had een eigen kapperszaak en was een ware trendsetter zonder dit bewust door te hebben destijds.

Ik weet niet of het aangeboren of aangeleerd gedrag is maar sinds de middelbare school wist ik mezelf om de week een ander kapsel aan te meten. Het voelde als een bepaalde vorm van mediteren, met mijn handen door mijn haar gaan maar tegelijkertijd kon ik een totaal ander voorkomen ontwikkelen en dat gaf me een gevoel van macht. Ik was een jaar op vijf toen ik voor het eerst een chemische behandeling in mijn haar kreeg om semi-permanente krullen te creëren. De mannelijke Afrikaanse kapper woonde in de Bijlmer en was de beste volgens mijn moeder. Ik weet nog hoe ik me voelde met haar wat naar beneden hing in plaats van omhoog. Als ik naar de tijdschriften en de televisie keek zag ik voornamelijk vrouwen met haar wat naar beneden hing; was ik nu “mooi”? Het heeft nog jaren geduurd voordat ik echt antwoord kon geven op die vraag. Mede door de komst van het internet en de kennis die ik opdeed over kroeshaar hebben eraan bijgedragen dat ik van mezelf ben gaan leren houden.

Kroes-haar, best een apart woord als je erover nadenkt;we benoemen stijl haar of krullend haar ook niet als één woord. En kroes wat betekent eigenlijk? Laten we niet teveel zijsprongetjes nemen maar ik voel me een stuk comfortabeler bij de term afro-haar. Vanaf mijn twaalfde levensjaar besteedde ik onwijs veel aandacht aan het temmen van mijn afro. Onder temmen versta ik; vlechten, straighten, relaxen enzovoorts. Wat begon als een vorm van zelfafwijzing veranderde in de loop der jaren in een vorm van therapie. Op mijn zeventiende vond de welbekende “big chop” plaats; hiermee wordt het geheel afknippen je chemisch bewerkte lokken aangeduid. Ik was er vroeg bij en het afro kapsel was nog niet de norm in het Nederlandse straatbeeld. Ik kan me de blikken onder de zwarte gemeenschap In Rotterdam nog goed heugen. Je afro stond tien jaar geleden eerder voor armoede dan een vorm van zelfacceptatie maar daar in de toekomst meer over.

Een aantal weken geleden werd ik op door Rowan Blijd van het online KRO-NCRV programma YOMO benaderd om het te hebben over nephaar. Ik stemde toe en we beleefden een onwijs leuke opname waarin ik mijn ervaring eerlijk deelde en het had over de intentie. In de afgelopen jaren ben ik van Rotterdam naar Zwolle verhuisd en ja, je raad het al, ondanks de bruisende hiphop scene hier ben je als Afrikaanse in de minderheid. En daar geniet ik juist enorm de voordelen van. Na de opnames in Hilversum realiseerde ik me ineens dat ik in 2015 door Janice Deul werd uitgenodigd om deel te nemen aan een panel “Boxbraids: trend of traditie?” tijdens het Good Hair Festival in het Tropenmuseum in Amsterdam. Een video over de bewust dag deed me realiseren dat haar in de Afrikaanse Diaspora (red.) meer is dan alleen een trend. De afgelopen jaren is de zwarte cultuur onderdeel geworden van pop cultuur wat betekent dat je steeds meer Afrikaanse culturele invloeden in de mode-, muziek-, kunst- en film-industrie ziet voorbijkomen. En zoals Tina Knowles in de podcast al aangaf; haar is haar; of je het nu gekocht hebt of niet het is en blijft jouw haar en is zeker een vorm om je creatief uit te drukken. Ik geniet er nu ook van om een hele dag te besteden aan het verzorgen van mijn haar; nu kan het nog pré baby en ik neem het er ook lekker van.

Dit is de tweede column uit de serie van freelance schrijver en copywriter Whitney Marcial. Ze neemt je mee in haar ongecensureerde versie van haar realiteit en zal diverse maatschappelijke, branchegerelateerde en persoonlijke onderwerpen aankaarten. Haar bi-culturele achtergrond zal hierbij een leidende rol spelen. Elke vrijdag staat er een nieuwe column online op www.whitneymarcial.com

(Visited 54 times, 1 visits today)
Whitney Marcial
Als twee jarige verhuisde ze met haar Afrikaanse moeder vanuit de Achterhoek naar de havenstad Roterdam. Een fantasierijk meisje groeide uit tot een media fanaat. De passie voor verhalen vertellen kan ze nu eindelijk kwijt in "Nulverbaal", waarin ze haar natuurlijke interesse in mensen, cultuur en spiritueel bewustzijn met elkaar combineert. Een geboren 'storyteller' brengt haar kwaliteiten samen als schrijver, interviewer, public speaker, plusmodel en fotograaf. Sinds de zomer van 2014 woont ze samen met haar vriend en kind in Zwolle. Voor vragen of andere doeleinden kunt u Whitney Marcial altijd via de mail bereiken: info@whitneymarcial.com

Leave a Response